School is weer begonnen. En je kind wordt boos.

Je kunt zeggen: "hij moet weer even wennen". Maar stel dat het blijft: hij komt niet mee met het programma, is erg verlegen of verdrietig, maakt ruzie, is niet gemotiveerd of wil alleen nog maar thuisblijven.

Een intuïtief perspectief op problemen op school

Mensen zijn in de basis intuïtief georiënteerd; onze intuïtie zorgt voor de verbinding en afstemming met ons (ware) zelf. Het geeft ons de mogelijkheid om onszelf te kunnen ervaren en uitdrukken in verbinding met alles en iedereen om ons heen. Dit samenspel is de basis van onze menselijke natuur.

Dit gaat natuurlijk ook op voor onze kinderen. Ze zijn constant aan het leren van de interactie met hun omgeving. Waarnemen, onderzoeken, eigen maken en uitdrukken is een permanente wisselwerking tussen zichzelf en de wereld om hun heen. Ze hebben hierbij vrije ruimte en een onvoorwaardelijke opbouwende ondersteuning nodig om alles kunnen onderzoeken en in zichzelf integreren.

Wat kinderen veelal op school tegenkomen staat nogal eens haaks op dit natuurlijke leerproces: 

Verwachtingen van anderen, vroegtijdig en overvloedig toetsen van verplichte lesstof, druk van slagingspercentages en efficiëntie van de les- en schoolstructuur én de aangeleerde maatschappelijk ‘noodzaak’ om mentaal sterk en slim te zijn hebben veelal voorrang gekregen op het behouden van de verbinding met de unieke en intuïtieve eigenheid van ons kind.

Dus als nu de leer-, prestatie- of sociale druk van buiten groter wordt dan de capaciteit van ons kind om zich zeker te blijven voelen bij en over zichzelf, ontstaan er problemen. Hij verliest de – intuïtieve – verbinding met zichzelf en daarmee de verbinding met zijn eigen unieke leerproces.

Je zou ook kunnen zeggen dat de omgeving dan de verbinding met ons kind is verloren.

Een ‘breuk’ die zich in ieder kind weer anders uit. Sommigen slaan dicht, sluiten zich af en worden stil of verlegen. Anderen worden perfectionistisch en zetten alles op alles om het'goed te doen, vaak ten koste van zichzelf. Weer anderen gaan de strijd aan en worden opstandig of agressief.

Hoe het zich ook uit, je kunt merken dat je kind niet meer zijn of haar levendige zelf is.

Wat kun je als ouder hier aan doen?

Een mooie en krachtige stap is om jezelf aan te leren je kind te (blijven) zien in wie hij werkelijk is. En niet wie jij, school, "de expert" of omgeving verwacht of dénkt wie hij is.

Je kunt dit doen door je weer even voor te stellen hoe hij voor je voelde toen 'ie geboren werd. De verbinding was toen namelijk vaak zo sterk dat je intuïtief ‘wist’ wie er bij jullie kwam. En als je dit voelt laat dit gevoel of beeld dan uitgroeien tot het kind van nu. Kijk hem eens in z’n ogen en doe je best om hem te zien in wie hij is.

Vervolgens kun je kijken – vaak voel je dit – wat hij nu nodig heeft om zich weer comfortabel met zichzelf te voelen. En ga dit dan, waar nodig in stappen, organiseren. Volg en vertrouw hierin op je eigen intuïtie en gevoel. Elke situatie is namelijk uniek en als ouder ben je er een belangrijk onderdeel van.

Als je kind al wat ouder is en hier voor open staat, kun je in een gesprek helpen zijn onderliggende behoeftes te achterhalen. Waarna jullie als gezin in overleg kunnen bespreken hoe jullie dit invullen in het dagelijkse leven.

Durf er hierbij voor te kiezen om echt een invulling te vinden voor de basale behoeftes van je kind. Wat nogal eens makkelijker klinkt dan dat het soms is. Want bijna altijd vraagt dit van je als ouder om je ware kwetsbare zelf te laten zien. En dit kan jouw eigen (faal)angsten, frustraties en onzekerheden aanraken.

Maar weet in deze gevallen dat iedereen dit soort gevoelens soms heeft en kies ervoor om er niet langer je leven door te laten bepalen. Kies ervoor om ze te ontdekken en veranderen (er zijn genoeg prettige, effectieve en liefdevolle manieren om dit te doen. ThetaHealing is er één van). Zodat je een voorbeeld bent voor je kinderen in hoe je vanuit kracht en liefde – zonder strijd of aanpassing – jezelf kunt zijn ín de wereld.

Je bouwt daarmee als ouder mee aan een liefdevolle, bekrachtigende en bezielde wereld. De verbinding met je kind wordt steeds steviger en authentieker. En mogelijke problemen worden steeds makkelijker en sneller gezien en opgelost. Problemen zijn namelijk bijna altijd een uiting van gebrek aan werkelijke verbinding en mogelijkheid om je ware zelf te ervaren en uiten.


Een praktische tip is het bevorderen en ondersteunen van en meedoen aan vrij spel. Spelen zonder voorwaarden is een prachtige natuurlijke manier om te leren jezelf te zijn in verbinding met anderen en de wereld. Een leestip hierbij (en wetenschappelijke onderbouwing ervan) is het boek Free to Learn van psycholoog en professor Peter Gray.

*

Jouw mening of vragen? Laat je reactie achter. Je krijgt altijd antwoord.